Living Fantasy ~ View topic - COI- Beyond the Limits.

Corrupted God Joined: 02 Jun 2005 Posts: 623

Â«Â«Je krijgt straks een replica van me dat net zo goed is. Die zal lang genoeg blijven bestaan om de klus te klaren.Â»Â»
Saber keek naar Telin.
Â«Â«"Ik vertrouw jou nog niet genoeg."Â»Â»

Ade pakte een stokje van de grond en transformeerde het in z'n Hitsugaya Staff.
"Sinds je geen paard meer hebt " Hij glimlachde naar Saber met een beetje ironie. "Zal ik je voor vervoer regelen. Voor zover het mogelijk is."

Ade pakte weer z'n krijtje uit z'n zakje. en maakte dezelfde tekening als toen hij deed naar deze plek toe Transporteerde. "Mijn voorstel is te gaan met een transportatie Seal, dan zijn we het snelst daar. Ik weet het niet zeker of je al zo hebt gereisd. Misschien een keer met je vader, maar ik heb het gevoel van wel."

Hij legde de regels aan Sber een keer snel uit ervan uitgaand dat hij het al ongeveer wist.

Ade stond in positie en wachte op de anderen.

Corrupted God Joined: 02 Jun 2005 Posts: 623

Â«Â«"Ik haat die manier van reizen"Â»Â»
Met tegenzin stapte Saber in de circel en maakte vloeiend meteen een perfect triangle met zijn handen.
Telin deed hetzelfde en al snel stonden/lagen ze op het marktplein van Mendas.
Saber gelukkig nog staande keek in het rond kijkend naar alle gebouwen om hem heen.
Â«Â«"En waar nu heen Ade?"Â»Â»
Saber keek ade aan die niet zo goed terrecht was gekomen dan hem aan.
Een grijns kon niet onderdrukt worden.

De drie, kwamen aan niet opgemerkt want bij dit soort magie is er altijd iets dat de mensen de andere kant op kijken en hun niet op merken. Niet dat dat veel uitmaakte want ze werden meteen door de menigte opgeslokt.
Ade stelde voor om naar het steegje te gaan.

maar sinds het geluid van de menigte hem overstemde en ze hun uitelkaar dreef besloot Ade maar de adres van de rijkaard te geven per gedachte.

Hij liep weg richting de kraampjes gevuld met zoetwater en lekkernijen.
Ade kocht zichzelf een glas met Glue Wine wat in feite gewoon wijn was maar dan vervarmd. dat was heel lekker sinds in de avond het aardig afkoelde in de stad.

Alles ging te snel voor Telin, het ene moment lag ze nog op het strand te bakken (alhoewel dat een droom was) en vervolgens werd ze geteleporteerd zodat ze een of ander object kon jatten.

Ze kreeg plotseling wel erg duidelijk het adres van die man door, vragend keek ze om zich heen en zag Ade net in de menigte verdwijnen. Dat zal wel weer iets met magie te maken gehad hebben... Er was alleen 1 probleem... Waar was dat in godsnaam? Die straatnaam kwam haar helemaal neit bekend voor. Ze haalde haar schouders op, later zal ze het wel vragen aan voorbijgangers.

Maar nu was die geur van versgebakken broodrollen met kaneelsuiker wel erg aantrekkelijk. Stelen op een lege maag gaat obsoluut niet, oh nee.

Uiteindelijk bij de kraam aangekomen, *betaalde* ze voor de rol en begon eraan terwijl ze haar weg weer probeerde te vinden naar Ade of Saber.

Intussen in een land ver, ver weg

Het land genaamd Ivalonia, gelegen voor de helft van de zuidelijke grens aan de BÃ´grall [spreek uit: Book-ral] (Orcse benaming, in de Menselijke Taal 'Westelijke Zee') en de Mur Mountains in het oosten en het Xiviil gebergte in het noorden.
Tegen de oostgrens ligt het land van de Orcs, wat voor het meerendeel bestaat uit de Mur Mountains. In dit land komt men dan ook dorpen en steden tegen die deels in de grond of berg ingegraven liggen, voor de kou beschermend en gelijkniveau-brengend vanwege de onherbergzaamheid. In het noorden vind men het land van de Elven, meer Donkere Elven dan gewone Boselven. Het land kenmerkt zijn grens met Ivalonia door de bergketen Xiviil, wat ook de naam is van het land zelve. Achter de bergketen is gewoon plat land te bekennen, maar met veel bosrijke gebieden die dichtbebost zijn en rijk aan natuurlijk leven. De dorpen zijn tussen de bomen gebouwd, bewoond door de Boselven, en de paden kronkelen van boom naar boom en de namen van hun dorpen eindigen veelal met 'iÃ«l' (RiviÃ«l, BoiÃ«l). De steden in Xiviil zijn op de grond gebouwd en veelal zelfvoorzienend en bewoond met Donkere Elven, die zich kenmerken met hun boogarchitectuur en de namen van hun (oer)steden eindigen veelal met 'arh' (Argarh, Foringarh).
Ten westen van Ivalonia ligt een land dat een tong heeft wat 2/3 van de westgrens bedekt - en daarboven met Xiviil is verbonden - waar niet veel kolonisatie is te bekennen, maar wel hobbelige grond en rijke ijzer- en goudaderen met de nodige mijnen. 1/3 van de westgrens van Ivalonia ligt tegen het land aan waarin Mendas ligt, het dorp waar de uitgenodigde landheren hun bestemming zullen vinden.

In Ivalonia ligt de stad Foringarh >OOC, een stad die ook in COI op LB voorkomt< dat werd uitgeroepen tot het kapitaal van het land. Dit gebeurde toen de Voortdurende Oorlog met de Orcs werd beÃ«indigd dat het land bijna in 1/3 deel splitsde en het land van de Orcs gigantisch zou hebben vergroot. In de hoofdstad bevindt zich het paleis van de landheer, wat ook aangeduid wordt als Duke Palace, en met zijn boogstructuren gekenmerkt wordt als oud door de hier vroeger levende Oer-Elven, die Ivalonia, Xiviil en het land ten westen van Xiviil bevolkten. Nu deze elven niet meer bestaan, is het enige bestaansbewijs de bouwstructuren die ze hebben achtergelaten, ook kenmerkend aan de grootte bovengronds en het gangenstelsel ondergronds.
In dat paleis leeft een jonge man, genaamd Lux. Hij is de nazaat van Maunassi, een verloren vechter van het vernietigde dorp Maunassi, die zijn naam overnam van het dorp, zodat hij -en anderen- het nooit zouden vergeten. Wel vergat Maunassi zijn achternaam, zodat hij en zijn zoon zonder achternaam door het leven zouden gaan. Lux heeft zelf voor een achternaam gezorgd, namelijk Goldroad. Deze weg, de Gold Road, lopend van het centraal gelegen Foringarh, helemaal naar Rewoon in het noord-westen van Ivalonia (1361KM lang) met zijn bochten, was ook aangelegd door de Oer-elven, omdat Foringarh en Rewoon belangrijke nederzettingen waren in de Oertijd. Het is zelfs nu nog de belangrijkste weg van het land. Lux Goldroad, de nieuwe landheer van Ivalonia, is net 19 geworden en heeft zijn taken als landheer sinds enige tijd tot zijn verantwoordingen genomen en leert gaandeweg de kneepjes van het vak. De binnenkant van het paleis kenmerkt zich aan de vierkante kamers en openlucht kamers met 2 verdiepingen, waarvan de 2e als een ballustrade langs de kamermuren loopt. Lux staat toevallig in zo'n kamer en kijkt naar een standbeeld, doodstil met alleen de wind van boven suizend langs de muren, die zijn broek sierlijke bewegingen doet maken. Het standbeeld is niet van hemzelf, noch van zijn vader... Het standbeeld is gemaakt ter nagedachtenis aan Kleesax, de eeuwig trouwe kat van Maunassi.

"Kleesax, Lux, zal mij nooit ontgaan. Haar persoonlijkheid zal altijd uniek zijn. Een ziel die zich aan mij bond en het vlees wat zich voor mij inzette, zoals ik mijn vlees voor haar inzette."

Lux kijkt om en ziet zijn vader staan in de deuropening van het witte paleis.

"Hoeveel jaren zijn er eigenlijk verstreken, vader?..."

"19 jaar, Lux... Zij stierf toen jij werd geboren. De Panthers die hier nu leven, zijn haar 5e generatie jongen. Hopelijk weet je nog wel mijn leeftijd?"

"39, vader. Dat vergeet ik niet snel, ik kan alleen het verhaal van Kleesax maar niet onthouden. Ik vergeet het aldoor."

"Dat geeft niet, zoon. Daarom staat haar standbeeld hier en zijn er een aantal boeken over Panthers geschreven, waaronder 1 over haar: 'Panther Kleesax - The Legend Among The Cats'. Hoe staat het trouwens met jou opleiding? Je staat nu hier, Lux, wat is jou planning vandaag?"

"Ik heb besloten na te denken over Knight en een eigen weg in te slaan met een eigen wil..."

"Je zou je inzetten voor dat beroep, Lux."

"Ik weet het, vader, maar ik wordt nooit zo goed als jij. Toen jij 19 jaar was, had je al de vaardigheden Battle Skill, Battle Mind (30 sec.) Ã©n Two Hands. Ik heb dat laatste niet in mijn pakket en een Battle Mind (15 sec.). Ik besef dat ik nu ook 19 jaar ben en ik kan mezelf niet vergelijken met jou... vader."

Lux verbergt wel het feit dat hij zich naast zijn opleiding tot Knight, ook met een andere opleiding bezighoudt, namelijk Thief. Hij heeft hierdoor een nieuw beroep uitgevonden: Knight of Shadow, een Knight met dievenvaardigheden. Als Knight zijnde kan hij zware uitrusting dragen, maar ook lichte uitrusting om de Thief-zijde een hart onder de riem te steken bij het sluipen. Maunassi heeft enkelt voor de lichte uitrusting gekozen en kunnen kiezen, want hij leerde niets meer met verdediging sinds de vernietiging van zijn dorp.

"Als jij je meer zou inzetten en mentaal ervoor openstaat, dan kun je meer bereiken, Lux. Je vijand zal dit wel doen en dan sta je qua vaardigheden in de minderheid. Wanneer het tot een man-tot-man gevecht gaat komen, kan ik misschien al 6 planken in elkaar laten timmeren."

"Ik weet het! Vader, die lessen heb ik al geleerd!... Ik wil alleen wat meer tijd voor mezelf. Snap wat ik bedoel, vader. Jij had geen keuzes na de vernietiging van Maunassi, maar ik heb wel keuzes en die moet ik nuttigen."

"Dat kan ik best snappen, Lux. Het is alleen dat je niet zo snel van stapel moet lopen met keuzes maken voor jezelf. Eerst wil je veel oefenen en nu zie ik je vaker door het paleis slenteren, alsof je ergens anders mee bezig bent. Als je een keuze wilt maken, moet je niet eerst andere dingen tegelijk willen doen! Dat leidt tot chaos en disciplineverlies."

"Dat is volkomen waar... Ik weet alleen niet zeker wat ik wil."
*Ik weet dondersgoed wat ik wil, maar ik vind de tijd nog niet rijp voor Maunassi te weten dat ik een Knight of Shadow wil worden. Het zou zijn ideaalbeeld over mij breken.*

"Dan moet je jezelf eens opsluiten en dan moet je flink gaan nadenken. Loop desnoods door Foringarh heen en laat je inspireren door beroepen die op straat of in een Huis van Beroep worden beoefend."

"Dat zal ik maar gaan doen, (mompelend) door Maunassi."

"Wat is het dat je zei, Lux?"

"Voor Maunassi, vader. Ik ga dit voor jou doen."
*Foringarh lijkt qua marktopbouw meer en meer op Maunassi, alsof mijn vader zijn jeugd wil herleven. Dan gaat hij maar naar Maunas, want Maunassi is deels heropgebouwd met die naam.*

~~~~~~~~~~~~~~
Een paar uren later
~~~~~~~~~~~~~~

Een ruiter komt door de straten galoperend, met een gewaad over het hoofd, en stopt langzaam nabij Lux. Iedereen in de omgeving kijkt naar de ruiter, want iedereen is bang dat de Ring Slaves kunnen aanvallen op elk moment. Doordat deze simpele gewaden dragen, maken ze zichzelf vrijwel onherkenbaar en 1 ieder die ze wil tegenhouden zal gedood worden. De ruiter stijgt af en loopt naar Lux.

"Heb ik de eer aan Lux Goldroad, landheer van Ivalonia?", zegt de vreemdeling met keurige stem en trekt zijn kap af.

*Het is sinds lange tijd dat ik met die formaliteit ben aangesproken, zelfs de paleisbedienden spreken mij niet meer zo aan. En zo te zien is hÃj een mens.*
"Toegezegd. Wat zijn uw zaken, als ik daarvan mag weten?"

"Uitstekend, dan heb ik u eindelijk gevonden. Ik ben een boodschapper uit Mendas en mijn paard is moe en dorstig van de reis, zeker na de rit op de Gold Road..."

"Die mag zich uitleven in onze stallen, als u dat schikt."

"Natuurlijk, dat zou mij een gunst wezen. Om terug te komen op de zaken: Ik moest bij u een brief afleveren. Bij deze volbreng ik mijn taak."

"Uitstekend, dan mag u uitrusten in een overnachting op mijn kosten en zal u de nodige voorzieningen kunnen treffen om zo snel als u wilt terug te kunnen naar Mendas."

"Ik denk dat ik een paar dagen blijf, want ik mocht de cultuur in deze uithoek bekijken als beloning van de lange reis."

"Wat u wilt."

Lux gaat terug naar het kasteel en leest de brief aandachtig. Hij komt tot de conclusie om naar Mendas te gaan met zijn persoonlijke lijfwachten, maar die zullen hem alleen kunnen assisteren binnen de landsgrenzen, sinds er meer gevaar dreigt met de komst van de Ring Slaves is het reizen risicovoller geworden en is iedereen nodig om de mensen veilig van A naar B te brengen.

"Vader', begint Lux tegen Maunassi, die zijn troon inspecteert op het goud dat er allemaal opzit 'ik ga naar Mendas, om daar een vergadering bij te wonen met alle landheren. Mijn lijfwachten zullen mij assisteren tot aan de westelijke grens. Vandaar zal ik de velden en wegen zelf moeten doorkomen."

"Hoe ben je aan dat idee gekomen, zoon?"

"Ik heb een officiÃ«le brief ontvangen van 1 van de landheren."

"Als dat jouw keuze is, dan mag je wat mij betreft gaan. Je bent oud en wijs genoeg om de risico's zelf te overwegen."

"Dan zorg ik dat ik vertrek als de zon de volgende morgen onthuld."

"Ik wens jou al het geluk en de snelheid toe die je verdient in deze reis, Lux. Zorg ervoor dat je ook aan de vaardigheden en oefeningen werkt, des noods tijdens de avonden bij het kampvuur."

"Zal ik doen vader..."

"Als jouw moeder hierbij was geweest, Lux, dan zou ze zeer trots op je zijn geweest. Je zou haar dan hebben gehoord over deze eerste landheermissie.", en Maunassi grijnst lichtjes bij deze woorden en gedachte.

"Ik weet het vader, 'zegt Lux met dezelfde glimlach 'ik weet het. Ik ga nu vast alles op orde maken en zal vroeg gaan slapen."

"Doe dat en maak niet teveel lawaai, ik wil graag uitslapen.", grapt Maunassi naar zijn trouwe zoon.

"Tuurlijk vader, ik zal het proberen te onthouden.", grapt Lux terug en stapt de troonzaal uit.

~~~~~~~~~~~~~~~
De volgende morgen
~~~~~~~~~~~~~~~

Lux staat in de vroege morgen op en loopt naar zijn kamerraam, waar hij buiten kan zien dat zijn paard, opgezadeld en wel met de lijfwachten gereed te paard, klaarstaat om zijn reis te versnellen.

*Mijn eerste officiÃ«le reis naar een land buiten het mijne. Zo helemaal naar Mendas reizen doe ik niet zomaar... Er zal misschien een week overheen gaan. Zal ik bij Rewoon dan teleporteren? Er zijn magiÃ«rs die het kunnen. Ach ja, welnu aankleden en daarna de reis maar beginnen.*, Lux kijkt uit naar de horizon, waar hij net tussen de bomen door de Gold Road aan de horizon kan zien verdwijnen. Het begin van zijn eerste reis. De reis naar Mendas. Het begin van Lux zijn echte leven...